Po co tyle formatów plików?

Każdy z nich ma jakieś praktyczne zastosowanie. Jest ich wiele, natomiast można je podzielić na 2 grupy, wektorowe i bitmapowe. Pliki bitmapowe doskonale nadają się do zapisu zdjęć lub obrazów gdzie występuje duża ilość kolorów, a wektorowe idealnie nadają się do prezentacji logotypów, rysunków technicznych, ilustracji, czyli wszędzie tam gdzie kolorów teoretycznie jest mniej.

Czym cechują się pliki wektorowe?

Wektorowe czyli opisane punktami, a każdy z nich połączony jest linią zwaną krzywą Béziera. Obiekty utworzone z krzywych mogą być wypełnione kolorem lub gradientem, a także mogą posiadać kontur. Obiekty lub ilustracje stworzone wektorowo można swobodnie przeskalowywać zachowując przy tym wysoką jakość.

A bitmapowe?

Pliki bitmapowe to takie, które mają opisany każdy punkt wchodzący w skład obrazu wraz z informacją o kolorze takiego punktu, jasności, położeniu i jeszcze wielu innych parametrów. Wielkość pliku przyrasta znacząco wraz z rozdzielczością obrazu, ponieważ jest bezpośrednio związana z ilością punktów, na przykład rozdzielczość ekranowa 800 x 600 to ilość punktów w poziomie i pionie wyświetlanych na ekranie monitora.

Które pliki są najlepsze w druku cyfrowym?

Tutaj należało by powiedzieć, że technologia druku nie ma znaczenia, ponieważ zarówno w drukarni cyfrowej, offsetowej lub wielkoformatowej będziemy korzystać z plików wektorowych jak i bitmapowych. Duże znaczenie dla wyjściowego formatu pliku mają możliwości techniczne oprogramowania obsługującego urządzenie drukujące. Na przykład oprogramowanie FreeFlow do obsługi urządzeń Xerox pozwala na obsługę plików w formacie PDF, PS i EPS, natomiast w druku wielkoformatowych oprogramowanie Roland VersaWorks dopuszcza większość formatów plików.

Czy wszystkie nadają się do poligrafii?

Oczywiście, że nie! Na przykład pliki z programu Adobe Flash czyli .swf są zwykle animacją i tym samym nie mają zastosowania w poligrafii. To samo dotyczy się formatu .gif, który zwykle jest bitmapą 8 bitową, czyli obrazem opisanym paletą składającą się z 256 kolorów. Taki obraz nie daje możliwości odtworzenia prac w wysokiej jakości, które jak zapewne wiesz stosowane są powszechnie w druku.

Czym należy się kierować wybierając plik do druku?

Na pewno należy kierować się takimi parametrami jak: głębia kolorów co najmniej 24-bitowa, możliwość zapisu obrazów o dużej gęstości na przykład 250 DPI, obsługa co najmniej jednej z podstawowych przestrzeni barw RGB lub CMYK, możliwość dołączenia profilu kolorystycznego. Jeśli chodzi o podział na format, to pliki wektorowe na pewno nadają się dużo lepiej do wszelkiego rodzaju tekstów, logotypów i ilustracji a pliki bitmapowe używamy wszędzie tam, gdzie wystąpi jakiekolwiek zdjęcie.

Jakieś praktyczne przykłady?

Foto album - mamy tutaj zarówno tekst jak i zdjęcia, czyli format pliku bitmapowy lub PDF.
Afisz - zwykle praca tekstowa z elementami graficznymi i ornamentami jak najbardziej format pliku wektorowy.
Plakat - jeśli motywem przewodnim jest zdjęcie to oczywiście zapis bitmapowy, bez względu na to czy plakat zawiera tekst czy też nie. Jeśli projekt plakatu jest podobny do afiszu czyli tekst z elementami takimi jak logotyp, ornament to wybieramy format wektorowy, oczywiście pod warunkiem, że klient dostarczył logotyp w formacie wektorowym a nie w formacie pliku Microsoft Word, co się często zdarza.

Czy istnieje jakiś prosty sposób wyboru?

Z powyższych przykładów wyłania nam się banalny wzór, jeśli w projekcie występuje zdjęcie to w większości przypadków wybieramy format pliku bitmapowy. W drodze wyjątku można podzielić pracę końcową na kilka plików, osobno strony z tekstem a osobno ze zdjęciami, wówczas możemy zastosować 2 formaty plików. Czasami o wyborze końcowym może zadecydować coś tak banalnego jak ilość wolnego miejsca na dysku, a kiedyś nie było gigabajtowych magazynów danych i jakoś drukowano.

A jakim formatem są pliki PDF, PS i EPS?

Pliki te są połączeniem obu formatów, mogą zawierać obiekty wektorowe wraz z elementami bitmapowymi. Dodatkowo najnowsze formaty PDF-X mogą zawierać obiekty z różnych przestrzni kolorystycznych na przykład RGB i CMYK w jednym pliku PDF a ich konwersja do profilu wyjściowego odbywa się na oprogramowaniu rastrującym urządzenia drukującego.